ANKARA (İGFA) – Anayasa Mahkemesi, 11 Aralık 2025 tarihli kararında (E.2025/155), 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 103. maddesinde yer alan “…motorlu bisiklet…” ibaresine yönelik itirazı değerlendirdi.
Yüksek Mahkeme, söz konusu düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olmadığına ve itirazın reddine karar verdi.
Düzenleme, motorlu bisiklet sürücülerinin hukuki sorumluluğunun Karayolları Trafik Kanunu kapsamındaki özel sorumluluk hükümleri yerine genel hükümlere tabi olduğunu öngördü.
Başvuruda, motorlu bisikletlerin karıştığı kazalarda yalnızca sürücünün sorumlu tutulduğu, işletenin sorumluluğuna gidilemediği, zorunlu mali sorumluluk sigortasının uygulanmadığı ve bu nedenle zarar görenlerin sigortacıya başvuramadığı ileri sürülerek kuralın Anayasa’ya aykırı olduğu iddia edildi. Ayrıca diğer motorlu araç kazalarında sağlık giderlerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılandığı, ancak motorlu bisiklet kazalarında bu durumun söz konusu olmadığı belirtildi.
MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ
AYM kararında, 2918 sayılı Kanun’da tehlike sorumluluğunun motorlu taşıtların işletilmesi bakımından işleten yönünden düzenlendiği ve bu araçlar için zorunlu mali sorumluluk sigortası yükümlülüğü getirildiği hatırlatıldı. Motorlu bisikletlerin ise kanun koyucu tarafından aynı ölçüde tehlike arz eden araçlar kapsamında değerlendirilmediği ifade edildi.
Mahkeme, motorlu bisikletlerin karıştığı kazalarda sürücünün kusuru bulunması hâlinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun ilgili maddeleri uyarınca maddi ve manevi tazminat talep edilebileceğini belirtti. Ayrıca Türk Borçlar Kanunu’nun 71. maddesi kapsamında önemli ölçüde tehlike arz eden bir işletmenin faaliyetinden doğan zararlarda işletme sahibi ve işletenin müteselsil sorumluluğunun gündeme gelebileceğine dikkat çekildi.
Kararda, adam çalıştıranın sorumluluğu, hakkaniyet sorumluluğu ve ev başkanının sorumluluğu gibi çeşitli hukuki düzenlemelerin de motorlu bisiklet kazalarında uygulanabileceği vurgulandı.
Yüksek Mahkeme, motorlu bisiklet sürücülerinin hukuki sorumluluğunun genel hükümlere tabi tutulmasının, kişinin maddi ve manevi varlığını koruma hakkı ile mülkiyet hakkı kapsamında devletin pozitif yükümlülüklerine aykırılık oluşturmadığı sonucuna vardı. Söz konusu gerekçelerle Anayasa Mahkemesi, kuralın Anayasa’ya aykırı olmadığına ve itirazın reddine oy birliğiyle karar verdi.
