ANKARA (İGFA) – Tarım ve Orman Bakanlığı, kanun teklifiyle ilgili çeşitli mecralarda yer alan argümanlar ve karşılıkları içeren kamuoyu açıklaması yaptı.
Son 23 yılda korunan alan sayısının 172’den 688’e, yüzölçümünün 818 bin hektardan 3,4 milyon hektara çıktığını vurgulayan bakanlık, sulak alan sayısı 9’dan 136’ya, yüzölçümü 159 bin hektardan 1,18 milyon hektara yükseldiğini, ayrıyeten 2002’de olmayan yaban hayatı geliştirme alanları, 85 adede ulaştı. Bu muvaffakiyetlerin, kanun teklifinin temelini oluşturduğu tabir ederek, teklifin içerdiği düzenlemeleri vurguladı.
Kanun teklifinin av ve tabiat müdafaa memuru sayısının artırılması, biyoçeşitliliği tehdit eden faaliyetlerin daha faal denetlenmesi, ulusal parklardaki kaçak yapıların mahkeme kararı beklenmeden yıkılması, kanuna ters hareketlere yönelik mahpus ve para cezalarının artırılması üzere hususlara odaklandığına dikkati çekilen açıklamada, basında ve toplumsal medyada yer alan şu tezlere da cevaplar verdi.
İDDİA 1: Meclise sunulan kanun teklifinin yeni bir talan yasası olduğu, ulusal parkların müdafaa statüsünün değiştirilerek bu alanlara otel ve konaklama tesisi yapılacağı tez edilmektedir. Yeniden bu işletmelerin de mühletinin 49 yıl olacağı ve başarılı olduğuna kanaat getirilen işletmelerin mühletinin 99 yıla uzatılacağı istikametinde yeni bir düzenleme yapıldığına dair haberlere yer verilmektedir.
CEVAP 1: Kanun teklifinde ulusal parkların statüsünün değiştirilerek otel yapılmasının önünün açılacağı argümanı mutlaka gerçeği yansıtmamaktadır. Argümanlarda bahsi geçen konu 2873 sayılı Ulusal Parklar Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 1983 yılından bu yana değiştirilmemiştir. Münasebetiyle anılan kanun teklifinde yeni bir düzenleme bulunmamaktadır.
İDDİA 2: Söz konusu kanun teklifi ile ulusal parklarda petrol, doğalgaz, trafo, su ve öteki altyapı tesislerinin kurulmasına müsaade verileceği tez edilmektedir.
CEVAP 2: Kanun teklifinde bulunan düzenleme ile mevcutta verilen izinlerdeki “kamu faydası ve zaruret” kuralı korunmuştur. Kanun ile ilgili tenkitte bulunurken çarpıtılan “kamu faydası ve zaruret” sözü; yalnızca korunan alan içerisinde yaşayan yöre halkının zorunlu gereksinimlerini karşılama ve halkın mağduriyetini gidermeye yönelik olarak; elektrik, su, ulaşım, telekomünikasyon ve doğalgaz üzere altyapı hizmetlerine müsaade verilmesidir. Bunların dışında rastgele bir tesis yapılaşmasının önünün açılması üzere bir durum kelam konusu olmadığı üzere savların tersine teklif ile müsaade cinsleri daraltılmıştır. Ulusal parklardan geçirilmesine müsaade verilebilecek alt yapı tesis ve sınırlarında zaruret hali aranacak, “bunların ulusal park dışı alandan geçirilme imkânı varsa müsaade verilmeme” halinde uygulanacaktır.
İDDİA 3: Kanun teklifi ile ulusal park alanlarının işletilmesinin Cumhurbaşkanlığı’na devredileceği argüman edilmektedir.
CEVAP 3: Kanun teklifinde bu türlü bir düzenleme bulunmamaktadır.
İDDİA 4: Milli park içindeki günübirlik yahut konaklamalı tesis üzere yerlerin işletmesinin artık kamuda olmayacağı, özel dala işlettirileceği tez edilmektedir.
CEVAP 4: Milli parklar içindeki tesislerin Genel Müdürlük, belediyeler yahut özel dal eliyle işlettirilmesi yeni bir uygulama olmayıp, mevcut durumda Orman Kanunu kapsamında yapılmaktadır. Düzenleme yeni bir prosedür getirmemekte, Orman Kanunundaki kararlarla Ulusal Parklar Kanunundaki kararların uyumlu hale getirilmesinden ibarettir.
