BURSA (İGFA) – 17 Ağustos 1999 günü saat 03:02’de, Marmara Bölgesi’nde 7.4 büyüklüğünde bir sarsıntı meydana geldi.
Merkez üssü Gölcük olan ve yaklaşık 45 saniye süren bu felaket, Kocaeli, Sakarya, Yalova, İstanbul, Düzce, Bursa ve Tekirdağ’ı derinden etkiledi. Türkiye’nin en büyük doğal afetlerinden biri olarak tarihe geçen sarsıntının üzerinden 26 yıl geçse de arkasında unutulmaz bir trajedi bıraktı.
YIKIM VE KAYIPLAR
Deprem, bilhassa eski ve dayanıksız binalarda büyük yıkıma neden oldu. Resmi sayılara nazaran 17 bin 480 kişi hayatını kaybederken, kimi kaynaklar bu sayının 20 bini aştığını öne sürüyor. 43 bin 953 kişi yaralandı, yaklaşık 77 bin bina büsbütün yıkıldı, 285 bin konut ve 42 bin iş yeri hasar gördü. 200 binden fazla insan evsiz kaldı, yaklaşık 16 milyon kişi ise felaketin tesirlerini direkt hissetti.
Marmara zelzelesi, bölgenin altyapısını adeta felç etti. Elektrik, su ve doğal gaz sınırları ağır hasar gördü, yollar kapandı, bağlantı ağları çöktü. İzmit Körfezi’nde bulunan Tüpraş rafinerisinde çıkan yangın, felaketin boyutlarını büyüttü. Günlerce süren yangın, önemli bir etraf felaketine yol açtı ve söndürme çalışmaları büyük zorluklarla yürütüldü.
KURTARMA ÇALIŞMALARI VE SONRASI
Kurtarma grupları, enkaz altında kalanları kurtarmak için gece gündüz çalıştı. Lakin birçok kişi hayatını kaybetti. Zelzelenin vurduğu Gölcük, Kocaeli ve Sakarya’da yerleşim yerleri harabeye dönerken, İstanbul’da da önemli yıkım ve can kayıpları yaşandı.
Felaket, Türkiye’nin zelzeleye hazırlık ve yapı kontrolü konusundaki eksiklerini acı bir halde ortaya koydu.
Özetle 17 Ağustos 1999 sarsıntısı, yalnızca Marmara Bölgesi’ni değil, tüm Türkiye’yi derinden etkileyen bir felaket olarak hafızalarda yerini koruyor.
Bu trajedi, zelzele şuurunun kıymetini ve inançlı yapılaşmanın gerekliliğini bir defa daha hatırlatıyor.
