İSTANBUL (İGFA) – Son yıllarda çocuklar ve gençler ortasında artan akran zorbalığı hadiseleri, ailelerin ve eğitim kurumlarının en kıymetli gündem unsurlarından biri haline geldi.
İstanbul Rumeli Üniversitesi Çocuk Bakımı ve Gençlik Hizmetleri Kısım Lideri Öğr. Gör. Elif Türel, akran zorbalığının öğrencilerin özgüvenini, okul muvaffakiyetini ve ruhsal güzel oluşunu olumsuz etkileyen önemli bir toplumsal sorun olduğuna dikkat çekerek şunları kaydetti:
“Özellikle çocukluk ve ergenlik devrinde maruz kalınan zorbalık, ilerleyen yıllarda telaş bozuklukları, depresyon ve toplumsal ahenk zahmetleri üzere uzun vadeli ruhsal sonuçlara yol açabiliyor. Bu nedenle akran zorbalığı, sadece kişisel değil; birebir vakitte toplumsal bir ruh sıhhati sorunu olarak ele alınmalıdır.”
Türel, Türkiye’de son devirde görülen artışın temel nedenleri ortasında toplumsal şiddet kültürü, toplumsal medyanın tesiri, aile içi irtibat sıkıntıları ve okullarda kâfi farkındalık çalışmalarının yürütülmemesini gösterdi.
Dijitalleşmenin sürat kazanmasıyla birlikte siber zorbalığın, akran zorbalığının yeni bir boyutu haline geldiğini vurgulayan Türel, “Çocuklar ve ergenler toplumsal medya platformlarında hakaret, tehdit, küçük düşürücü paylaşımlar ve dışlanma üzere durumlarla karşı karşıya kalabiliyor. Bu durum gençlerin itimat hissini zedeliyor, ruhsal dayanıklılığını azaltıyor ve yalnızlaşmalarına neden oluyor” dedi.
Akran zorbalığının tarifini yapan Öğr. Gör. Elif Türel, “Benzer yaş kümesindeki bireylerin birbirlerine karşı kasıtlı, tekrarlayan ve ziyan verici davranışlarda bulunmaları olarak tanımlanan bu olgu; fizikî (itme, vurma, eşyaya ziyan verme), sözel (lakap takma, alay etme, hakaret etme), toplumsal (dışlama, söylenti çıkarma) ve siber (tehdit edici ileti gönderme, fotoğraf yahut görüntü paylaşma) üzere farklı biçimlerde ortaya çıkabiliyor” sözlerini kullandı.
AİLE TAVIRLARI VE OKUL ORTAMI BELİRLEYİCİ FAKTÖRLER
Aile tavırlarının, okul ortamının ve ferdi özelliklerin zorbalığın ortaya çıkışında kıymetli rol oynadığını belirten Türel, “Baskıcı ya da ilgisiz ebeveyn tavırları, empati eksikliği, düşük benlik hürmeti üzere faktörler çocukların zorbalığa eğilim göstermesine neden olabiliyor. Öte yandan zorbalığa maruz kalan çocuklar çoklukla içe kapanık, utangaç ve toplumsal takviyesi az olan bireylerdir” diye konuştu.
Akran zorbalığının çocuklarda hem fizikî hem duygusal belirtilerle kendini gösterebildiğini belirten Türel, “Vücutta açıklanamayan yaralanmalar, eşyaların ziyan görmesi, okula gitmek istememe, akademik başarıda düşüş, yalnız kalma isteği, depresif ruh hali ve özgüven kaybı üzere belirtiler kesinlikle dikkate alınmalıdır” dedi. Bu noktada öğretmenlerin, ebeveynlerin ve okul rehberlik servislerinin bu sinyalleri erken fark etmesinin büyük değer taşıdığını vurguladı.
